اين از نظر دنيا ، و از نظر آخرت ، فراموش نكنيد كه همه به سوى او باز مىگرديد و پاداشهاى بزرگ شما آنجا است .
نكته : چرا تعبير به قرض ؟
در چندين آيه از قرآن مجيد ( و از جمله آيه بالا ) در مورد انفاق در راه خدا تعبير به قرض و وام دادن به پروردگار آمده است ، و اين نهايت لطف خداوند نسبت به بندگان را از يك سو و كمال اهميت مساله انفاق را از سوى ديگر مىرساند ، با اينكه مالك حقيقى سراسر هستى او است ، و انسانها تنها به عنوان نمايندگى خداوند ، در بخش كوچكى از آن ، تصرف مىكنند چنان كه در آيه 7 سوره حديد مىخوانيم : آمِنُوا بِاللَّه وَرَسُولِه وَأَنْفِقُوا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُسْتَخْلَفِينَ فِيه : « ايمان به خدا و رسولش بياوريد و از آنچه خداوند شما را در آن نماينده خود ساخته ، انفاق كنيد » ولى با اين حال بر مىگردد و از بنده خود استقراض مىكند ، آن هم استقراضى با چنين سود بسيار فراوان ، « كرم بين و لطف خداوندگار » ! در نهج البلاغه آمده است كه مىفرمايد :
و استقرضكم و له خزائن السموات و الارض و هو الغنى الحميد و انما اراد ان يبلوكم ايكم احسن عملا
: « خداوند از شما در خواست قرض كرده در حالى كه گنجهاى آسمان و زمين از آن او است و بى نياز و ستوده ، ( آرى اينها نه از جهت نياز او است ) بلكه مىخواهد شما را بيازمايد كه كدام يك نيكوكارتريد » ( 1 ) .
هامش
( 1 ) نهج البلاغه ، بخش آخر خطبه 183 .