نكردند تا دلهايى داشته باشند كه به وسيله آن بفهمند « ( 1 ) شاهد اين گفتار است .
زيرا اگر مجرمين روز قيامت آرزوى تعقل در دنيا را مىكنند منظور تعقلى است كه آميخته با عمل باشد و يا اگر خدا مىگويد مردم سير و سياحت كنند و با نظر و مطالعه به اوضاع جهان چيزهايى بفهمند مقصود درك و فهمى است كه به دنبال آن مسير خود را عوض كرده و به راه راست گام نهند .
و به تعبير ديگر ، اگر فكر و انديشه ، ريشه دار باشد ، ممكن نيست آثار آن در عمل ظاهر نشود ، چگونه ممكن است انسانى به طور قطع اعتقاد به مسموم بودن غذايى داشته باشد و آن را بخورد و يا عقيده قاطع به تاثير دارويى براى درمان يك بيمارى خطرناك داشته باشد و اقدام به خوردن آن نكند .
هامش
( 1 ) سوره حج ، آيه 46 .