به سراغ يك مساله مهم ، يعنى مساله « رضاع » ( شير دادن ) و با تعبيراتى بسيار كوتاه و فشرده و در عين حال پر محتوا و آموزنده جزئيات اين مساله را بازگو مىكند .
1 - نخست مىگويد : « مادران فرزندان خود را دو سال تمام شير مىدهند » ( * ( وَالْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ ) * ) .
« والدات » جمع « والده » ، در لغت عرب به معنى مادر است ، ولى « ام » معنى وسيعترى دارد كه گاه به مادر يا مادر مادر ، و گاه به ريشه و اساس هر چيزى اطلاق مىشود .
در اين بخش از آيه ، حق شير دادن در دو سال شيرخوارگى به مادر داده شده ، و او است كه مىتواند در اين مدت از فرزند خود نگاهدارى كند و به اصطلاح حق حضانت در اين مدت از آن مادر است ، هر چند ولايت بر اطفال صغير به عهده پدر گذاشته شده است ، اما از آنجا كه تغذيه جسم و جان نوزاد در اين مدت با شير و عواطف مادر پيوند ناگسستنى دارد اين حق به مادر داده شده ، علاوه بر اين عواطف مادر نيز بايد رعايت شود ، زيرا او نمىتواند آغوش خود را در چنين لحظات حساسى از كودكش خالى ببيند و در برابر وضع نوزادش بى تفاوت باشد ، بنا بر اين قرار دادن حق حضانت و نگاهدارى و شير دادن براى مادر يك نوع حق دو جانبه است كه هم براى رعايت حال فرزند است و هم مادر ، و تعبير « اولادهن » ( فرزندانشان ) اشاره لطيفى به اين مطلب است .
گر چه ظاهر اين جمله مطلق است ، و زنان مطلقه و غير مطلقه را شامل مىشود ، ولى جملههاى بعد نشان مىدهد كه اين آيه به زنان مطلقه نظر دارد هر چند مادران ديگر نيز از چنين حقى برخوردارند ، اما در صورت نبودن جدايى و طلاق ، عملا اثر ندارد .
2 - سپس مىافزايد « اين براى كسى است كه بخواهد دوران شيرخوارگى را كامل كند » ( * ( لِمَنْ أَرادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضاعَةَ ) * ) .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 186
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٨٦