« ولى هنگامى كه پاك شوند ، از طريقى كه خدا به شما فرمان داده با آنها آميزش كنيد كه خداوند توبه كنندگان و پاكان را دوست دارد » ( * ( فَإِذا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّه إِنَّ اللَّه يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ ) * ) .
« محيض » مصدر ميمى و به معنى عادت ماهيانه است ، در معجم مقاييس اللغه ، آمده است كه اين واژه ، در اصل به معنى خارج شدن آب قرمز از درختى است به نام سمره ، ( سپس به عادت ماهيانه زنان اطلاق شده است ) ولى در تفسير « فخر رازى » آمده كه حيض در اصل به معنى سيل است ، و لذا هنگامى كه سيل جريان پيدا كند ، گفته مىشود حاض السيل ، و حوض را نيز به همين مناسبت حوض مىگويند كه آب به سوى آن جريان پيدا مىكند .
ولى از گفته « راغب » در « مفردات » عكس اين استفاده مىشود كه اين واژه در اصل به معنى همان خون عادت است ( سپس به معانى ديگر اطلاق شده ) .
و در هر حال منظور در اينجا ، همان خون است كه قرآن ، آن را اذى ( چيز آلوده يا زيانآور ) معرفى كرده است ، و در حقيقت اين جمله ، فلسفه حكم اجتناب از آميزش جنسى زنان را در حالت قاعدگى كه در جمله بعد آمده است بيان مىكند ، زيرا آميزش در چنين حالتى ، علاوه بر اينكه تنفرآور است ، زيانهاى بسيارى به بار مىآورد كه طب امروز نيز آن را اثبات كرده ، از جمله احتمال عقيم شدن مرد و زن ، و ايجاد يك محيط مساعد براى پرورش ميكرب بيماريهاى آميزشى ( مانند سفليس و سوزاك ) و نيز التهاب اعضاء تناسلى زن و وارد شدن خون آلوده به داخل عضو تناسلى مرد و غير اينها كه در كتب طب آمده است ، لذا پزشكان ، آميزش جنسى با چنين زنانى را ممنوع اعلام مىكنند .
منشا پيدايش خون حيض ، مربوط به احتقان و پر خون شدن عروق رحم ، سپس پوسته پوسته شدن مخاط آن ، و جريان خونهاى موجود است ، ترشح خون مزبور ، ابتداء نامنظم و بى رنگ است ، ولى به زودى سرخ رنگ و منظم مىشود و در
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 138
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٣٨