منافع آنها در برابر زيان آنها بسيار ناچيز است .
ممكن است نكته آن اين باشد كه اولا در عصر جاهليت ( مانند عصر ما ) معامله شراب و بهره بردارى از قمار ، بسيار رواج داشت و اگر به اين موضوع اشاره نمىشد شايد بعضى از كوتاه فكران تصور مىكردند ، مسئله به صورت يك جانبه بررسى شده .
به علاوه هميشه افكار انسان بر محور سود و زيان دور مىزند ، و براى نجات او از چنگال مفاسد اخلاقى بزرگ بايد از همين منطق استفاده كرد .
ضمنا آيه مورد بحث به پاره اى از گفتههاى پزشكان كه مشروبات الكلى را در مبارزه با بعضى از بيماريها مفيد مىدانند ، نيز عملا پاسخ گفته است كه اين گونه منافع اجتماعى هيچ گاه با زيانهاى ناشى از آن قابل مقايسه نيست ، يعنى اگر روى يك بيمارى اثر مثبت داشته باشد ، ممكن است سرچشمه بيماريهاى خطرناكترى گردد ، و اين كه در پاره اى از روايات وارد شده كه خداوند در مشروبات الكلى شفا نيافريده است ، شايد اشاره به همين حقيقت باشد .
4 - اعتدال در مساله انفاق
با اينكه انفاق از مهمترين مسائلى است كه اسلام و قرآن ، روى آن تكيه كرده ، ولى با اين حال اجازه نمىدهد ، بى حساب و افراطى باشد . آن چنان كه زندگى انفاق كننده را دچار نابسامانى كند ، آيه فوق بنا بر بعضى از تفاسير ، ناظر به همين معنى است ، و نيز مىتواند اشاره به اين حقيقت باشد كه بعضى از افراد ، براى شانه خالى كردن از زير بار اين دستور مهم اسلامى غالبا نيازهاى خودشان را مطرح مىكنند ، قرآن مىگويد : بسيارى از شما اضافات و زوايدى از زندگى خود داريد حد اقل از آنها انتخاب كنيد و انفاق نمائيد .