مىكند ، جنگلهاى « مونت كارلو » بارها شاهد خودكشى اين پاكبازها بوده است .
د - زيانهاى اجتماعى قمار :
بسيارى از قماربازان به علت اينكه گاهى برنده مىشوند و در يك ساعت ممكن است هزاران تومان سرمايه ديگران را به جيب خود بريزند ، حاضر نمىشوند تن به كارهاى توليدى و اقتصادى بدهند ، در نتيجه چرخهاى توليد و اقتصاد به همان نسبت لنگ مىشود ، و درست اگر دقت كنيم مىبينيم كه ، تمام قماربازان و عائله آنان سربار اجتماع هستند ، و بدون اينكه كمترين سودى به اين اجتماع برسانند از دست رنج آنها استفاده مىكنند ، و گاهى هم كه در بازى قمار باختند ، براى جبران آن دست به سرقت مىزنند .
خلاصه زيانهاى ناشى از قمار به حدى است كه حتى بسيارى از كشورهاى غير مسلمان آن را قانونا ممنوع اعلام داشتهاند اگر چه عملا بطور وسيع آن را انجام مىدهند .
مثلا انگلستان در سال 1853 ، امريكا در سال 1855 ، شوروى در سال 1854 و آلمان در سال 1873 قمار را ممنوع اعلام نمودند .
در پايان اين بحث اشاره به اين موضوع جالب به نظر مىرسد ، كه طبق آمارى كه بعضى از محققان تهيه كردهاند جيببرى 90 درصد ، فساد اخلاق 10 درصد ، ضرب و جرح 40 درصد ، جرايم جنسى 15 درصد ، طلاق 30 درصد و خودكشى 5 درصد ، معلول قمار است .
اگر بخواهيم يك تعريف جامعى براى قمار تهيه كنيم ، بايد بگوييم : قمار يعنى قربانى كردن مال و شرف براى بدست آوردن مال غير به خدعه و تزوير و احيانا به عنوان تفريح و نرسيدن به هيچكدام .
تا اينجا به ضررهاى جبران ناپذير « خمر و ميسر » ( شراب و قمار ) توجه شد و لازم است به يك نكته ديگر نيز توجه كنيم ، و آن اينكه : چرا خداوند به هنگام سرزنش و نهى از شرابخوارى به منافع آن اشاره كرده است ، در حالى كه مىدانيم