اشاره كرديم - شكل وجوب پيدا مىكند ، مثل اينكه انسان در پرداخت حقوق واجب الهى كوتاهى كرده باشد ، و يا اماناتى از مردم نزد او است كه در صورت عدم وصيت احتمال مىدهد حق آنان از بين برود ، و از آن مهمتر اينكه گاه موقعيت شخص در جامعه چنان است كه اگر او وصيت نكند ممكن است لطمه شديد و ضربه جبران ناپذير بر نظام سالم اجتماعى يا دينى وارد گردد ، در تمام اين صورتها وصيت كردن واجب مىشود .
4 - وصيت در حال حيات قابل تغيير است
- قوانين اسلام شخص وصيت كننده را محدود به آنچه قبلا وصيت كرده نمىكند ، بلكه به او اجازه مىدهد ما دام كه زنده است در مقدار و چگونگى وصيت و شخص وصى تجديد نظر كند ، چرا كه با گذشت زمان ممكن است مصالح و نظرات او در اين زمينه دگرگون شود .
5 - ذكر اين نكته نيز لازم به نظر مىرسد كه انسان بايد وصيت خود را وسيله اى براى جبران و ترميم كوتاهيهاى گذشته قرار دهد ، حتى اگر كسانى از بستگان نسبت به او بىمهرى داشتند از طريق وصيت ، به آنها محبت كند ، در روايات مىخوانيم پيشوايان اسلام مخصوصا نسبت براى خويشاوندانى كه از در بىمهرى با آنها در مىآمدند وصيت مىكردند و مبلغى را براى آنها در نظر مىگرفتند ، تا رشته گسسته محبت را دوباره برقرار سازند ، بردگان خود را آزاد مىكردند يا وصيت به آزادى آنها مىنمودند .