تفسير : وصيتهاى شايسته
در آيات گذشته سخن از مسائل جانى و قصاص در ميان بود ، در اين آيات به قسمتى از احكام وصايا كه ارتباط با مسائل مالى دارد مىپردازد و به عنوان يك حكم الزامى مىگويد :
« بر شما نوشته شده هنگامى كه مرگ يكى از شما فرا رسد اگر چيز خوبى ( مالى ) از خود به جاى گذارده وصيت به طور شايسته براى پدر و مادر و نزديكان كند » ( * ( كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَكَ خَيْراً الْوَصِيَّةُ لِلْوالِدَيْنِ وَالأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ ) * ) .
و در پايان آيه اضافه مىكند « اين حقى است بر ذمه پرهيزكاران » ( * ( حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ ) * ) .
همانگونه كه سابقا هم اشاره كرديم جمله « كتب عليكم » ظاهر در وجوب است به همين دليل اين تعبير در مورد وصيت موضوع تفسيرهاى مختلفى قرار گرفته :
1 - گاه گفته مىشود وصيت كردن در قوانين اسلامى هر چند عمل مستحبى است اما چون مستحبّ بسيار مؤكد است از آن با جمله « * ( كُتِبَ عَلَيْكُمْ ) * » تعبير شده ، و ذيل آيه آن را تفسير مىكند ، زيرا مىگويد : * ( حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ ) * ، اگر اين يك حكم وجوبى بود بايد بگويد حقا على المؤمنين .
2 - بعضى ديگر معتقدند كه اين آيه قبل از نزول احكام ارث است ، در آن وقت وصيت كردن در مورد اموال واجب بوده ، تا ورثه گرفتار اختلاف و نزاع نشوند اما بعد از نزول آيات ارث اين وجوب نسخ شد ، و به صورت يك حكم استحبابى در آمد ، حديثى كه در تفسير « عياشى » ذيل اين آيه آمده است نيز اين معنى را تاييد مىكند .