دادهاند به خصوص در باره مساله قصاص سر و صدا راه انداخته مىگويند :
1 - جنايتى كه قاتل مرتكب شده بيش از اين نيست كه انسانى را از بين برده است ، ولى شما به هنگام قصاص همين عمل را تكرار مىكنيد ! .
2 - قصاص جز انتقامجويى و قساوت نيست ، اين صفت ناپسند را بايد با تربيت صحيح از ميان مردم برداشت ، در حالى كه طرفداران قصاص هر روز به اين صفت ناپسند انتقامجويى روح تازه اى مىدمند ! 3 - آدمكشى گناهى نيست كه از اشخاص عادى يا سالم سرزند ، حتما قاتل از نظر روانى مبتلا به بيمارى است ، و بايد معالجه شود ، و قصاص دواى چنين بيمارانى نمىتواند باشد .
4 - مسائلى كه مربوط به نظام اجتماعى است بايد دوش به دوش اجتماع رشد كند ، بنا بر اين قانونى كه در هزار و چهارصد سال پيش از اين پياده مىشده نبايد در اجتماع امروز عملى شود ! 5 - آيا بهتر نيست به جاى قصاص ، قاتلان را زندانى كنيم و با كار اجبارى از وجود آنها به نفع اجتماع استفاده نمائيم با اين عمل هم اجتماع از شر آنان محفوظ مىماند ، و هم از وجود آنها حتى المقدور استفاده مىشود .
اينها خلاصه اعتراضاتى است كه پيرامون مساله قصاص مطرح مىشود .
پاسخ
دقت در آيات قصاص در قرآن مجيد جواب اين اشكالات را روشن مىسازد ( * ( وَلَكُمْ فِي الْقِصاصِ حَياةٌ يا أُولِي الأَلْبابِ ) * ) .
زيرا از بين بردن افراد مزاحم و خطرناك گاه بهترين وسيله براى رشد و تكامل اجتماع است ، و چون در اين گونه موارد مساله قصاص ضامن حيات و ادامه