مىپذيرند ، و لفافههاى فريبنده اى همچون حفظ مليت و اسناد تاريخى يك ملت بر آن مىپوشانند .
اين طرز فكر يكى از عوامل بسيار مؤثر انتقال خرافات از نسلى به نسل ديگر است .
البته هيچ مانعى ندارد كه نسلهاى آينده آداب و سنن گذشتگان را مورد تحليل و بررسى قرار دهند ، آنچه با عقل و منطق سازگار است با نهايت احترام حفظ كنند و آنچه خرافه و موهوم و بى اساس است دور بريزند ، چه كارى از اين بهتر ؟ و اين گونه نقادى در آداب و سنن پيشين شايسته نام حفظ اصالت ملى و تاريخى است ، اما تسليم همه جانبه و كوركورانه در برابر آنها چيزى جز خرافه پرستى و ارتجاع و حماقت نيست .
قابل توجه اينكه در باره نياكان آنها در آيه فوق مىخوانيم : آنها نه چيزى مىفهميدند ، و نه هدايت يافته بودند : يعنى از دو كس مىتوان پيروى كرد : كسى كه خود داراى علم و عقل و دانشى باشد ، و كسى كه اگر خودش دانشمند نيست هدايت دانشمندى را پذيرفته است .
اما پيشينيان آنها نه خود مردى آگاه بودند ، و نه رهبر و هدايت كننده اى آگاه داشتند ، و مىدانيم تقليدى كه خلق را بر باد مىدهد همين تقليد نادان از نادان است كه « اى دو صد لعنت بر اين تقليد باد » ! .
در آيه بعد به بيان اين مطلب مىپردازد كه چرا اين گروه در برابر اين دلائل روشن انعطافى نشان نمىدهند ؟ و هم چنان بر گمراهى و كفر اصرار مىورزند ؟
مىگويد : مثال تو در دعوت اين قوم بىايمان به سوى ايمان و شكستن سد تقليدهاى كوركورانه همچون كسى است كه گوسفندان و حيوانات را ( براى نجات از خطر ) صدا مىزند ولى آنها جز سر و صدا چيزى را درك نمىكنند « ( * ( وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 577
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٧٧