آنچه به موسى و عيسى و پيامبران ( ديگر ) از طرف پروردگار داده شده است ، و ما جدايى در ميان آنها قائل نمىشويم ، و در برابر فرمان خدا تسليم هستيم ( و تعصبات نژادى و اغراض شخصى سبب نمىشود كه بعضى را بپذيريم و بعضى را رها كنيم ) .
137 - اگر آنها نيز به آنچه شما ايمان آوردهايد ، ايمان بياورند هدايت يافتهاند ، و اگر سرپيچى كنند از حق جدا شدهاند ، و خداوند دفع شر آنها را از شما مىكند و او شنونده و دانا است .
شان نزول :
در شان نزول اين آيات از ابن عباس چنين نقل شده كه چند نفر از علماى يهود و مسيحيان نجران با مسلمانان بحث و گفتگو داشتند : هر يك از اين دو گروه خود را اولى و سزاوارتر به آئين حق مىدانست و ديگرى را نفى مىكرد ، يهوديان مىگفتند : موسى پيامبر ما از همه پيامبران برتر است و كتاب ما تورات بهترين كتابها است ، عين همين ادعا را مسيحيان داشتند كه مسيح بهترين راهنما و انجيل برترين كتب آسمانى است ، و هر يك از پيروان اين دو مذهب مسلمانان را به مذهب خويش دعوت مىكردند ، آيات فوق نازل شد و به آنها پاسخ گفت .
تفسير : تنها ما بر حقيم !
خود پرستى و خودمحورى معمولا سبب مىشود كه انسان حق را در خودش منحصر بداند ، همه را بر باطل بشمرد و سعى كند ديگران را به رنگ خود در آورد چنان كه قرآن در نخستين آيه مورد بحث مىگويد : « اهل كتاب گفتند يهودى يا مسيحى شويد تا هدايت يابيد » ! ( * ( وَقالُوا كُونُوا هُوداً أَوْ نَصارى تَهْتَدُوا ) * ) .
بگو آئينهاى تحريف يافته هرگز نمىتواند موجب هدايت بشر گردد « بلكه