دور از ادب بوده است قرآن مسلمانان را از آن نهى كرده ( 1 ) .
آيه بعد پرده از روى كينه توزى و عداوت گروه مشركان و گروه اهل كتاب نسبت به مؤمنان برداشته مىگويد : « كافران اهل كتاب و همچنين مشركان دوست ندارند خير و بركتى از سوى خدا بر شما نازل گردد » ( * ( ما يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَلَا الْمُشْرِكِينَ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِنْ خَيْرٍ مِنْ رَبِّكُمْ ) * ) .
ولى اين تنها آرزويى بيش نيست زيرا « خداوند رحمت و خير و بركت خويش را به هر كس بخواهد اختصاص مىدهد » ( * ( وَاللَّه يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِه مَنْ يَشاءُ ) * ) .
« و خداوند دارى بخشش و فضل عظيم است » ( * ( وَاللَّه ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ) * ) .
آرى دشمنان از شدت كينه توزى و حسادت حاضر نبودند اين افتخار و موهبت را بر مسلمانان ببينند كه پيامبرى بزرگ ، صاحب يك كتاب آسمانى با عظمت از سوى خداوند بر آنها مبعوث گردد ، ولى مگر مىتوان جلو فضل و رحمت خدا را گرفت ؟ !
نكته : مفهوم دقيق « * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ) * »
بيش از 80 مورد از قرآن مجيد اين خطاب افتخار آميز و روحپرور ديده مىشود ، آيه فوق نخستين آيه اى است كه با اين خطاب در آن برخورد مىكنيم :
جالب اينكه اين تعبير منحصرا در آياتى است كه در مدينه نازل شده و در آيات مكى اثرى از آن نيست ، شايد به اين دليل كه با هجرت پيامبر ص به مدينه وضع مسلمانان تثبيت شد و به صورت يك جمعيت ثابت و صاحب نفوذ در آمدند و از پراكندگى نجات يافتند ، لذا خداوند آنها را با جمله « * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ ) *
هامش
( 1 ) تفسير فخر رازى و المنار ذيل آيه مورد بحث .