استفاده مىشود و هماهنگى آن با عقل و منطق آشكار است ، از جمله حديثى كه از عيون اخبار الرضا ع نقل شده ( كه در يك طريق از خود امام على بن موسى الرضا ع و در طريق ديگرى از امام حسن عسكرى ع است ) به روشنى اين معنى را تاييد مىكند ( 1 ) .
اما متاسفانه بعضى از مورخان و نويسندگان دائرة المعارفها و حتى بعضى از مفسران در اين زمينه تحت تاثير افسانههاى مجعولى قرار گرفتهاند و داستانى را كه در افواه بعضى از عوام مشهور است در باره اين دو فرشته معصوم الهى ذكر كردهاند كه : « آنان دو فرشته بودند ، خداوند آنها را براى اين به زمين فرستاد تا بدانند اگر آنها نيز جاى انسانها بودند از گناه مصون نمىماندند ، و خدا را معصيت مىكردند ، آنها هم پس از فرود آمدن به زمين مرتكب چندين گناه بزرگ شدند و به دنبال آن افسانه اى در باره ستاره زهره نيز ساختند ، همه اينها بى اساس و جزء خرافات است و قرآن از اين امور پاك مىباشد و اگر تنها در متن آيات فوق بينديشيم خواهيم ديد كه بيان قرآن هيچ ارتباطى با اين مسائل ندارد .
2 - واژه هاروت و ماروت
نام « هاروت » و « ماروت » به عقيده بعضى از نويسندگان ، ايرانى الاصل است او مىگويد در كتاب ارمنى با نام « هرروت » به معنى حاصلخيزى و « مروت » به معنى « بىمرگى » برخورد كرده است ، او معتقد است كه هاروت و ماروت ماخوذ از اين دو لفظ مىباشد ( 2 ) .
ولى اين استنباط دليل روشنى ندارد .
در « اوستا » الفاظ « هرودات » كه همان « خرداد » باشد و همچنين « امردات »
هامش
( 1 ) همان مدرك .
( 2 ) اعلام قرآن صفحه 655 .