به هر حال مفهوم احاطه گناه اين است كه انسان آن قدر در گناهان فرو رود كه زندانى براى خود بسازد ، زندانى كه منافذ آن بسته باشد .
توضيح اينكه گناهان كوچك و بزرگ در آغاز ، يك « عمل » است ، سپس تبديل به « حالت » مىشود و با ادامه و اصرار ، شكل « ملكه » به خود مىگيرد ، و هنگامى كه به اوج شدت خود برسد تمام وجود انسان را به رنگ گناه در مىآورد و عين وجود انسان مىشود .
در اين هنگام هيچ پند و موعظه و راهنمايى رهنمايان در وجود او اثر نخواهد كرد ، و در حقيقت با دست خود قلب ماهيت خويش كرده است .
از يك نظر چنين كسانى به كرمهايى ميمانند كه اطراف خود پيله اى مىتنند ، پيله اى كه آنان را زندانى و سر انجام خفه مىكند و روشن است سرنوشتى جز خلود در آتش براى آنها نخواهد بود .
و با توجه به آياتى كه مىگويد خداوند تنها مشركان را نمىآمرزد و اما غير شرك ، قابل بخشش است ( إِنَّ اللَّه لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِه وَيَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ - نساء - 48 ) ، و با توجه به اينكه در آيات مورد بحث كه سخن از خلود در آتش مىباشد ، مىتوان نتيجه گرفت كه اين چنين گنهكاران سر انجام گوهر ايمان را از دست داده و مشرك و بىايمان از دنيا مىروند !
3 - نژاد پرستى يهود
از آيات مورد بحث استفاده مىشود كه روح تبعيض نژادى يهود كه امروز نيز در دنيا سرچشمه بدبختيهاى فراوان شده ، از آن زمان در يهود بوده است ، و امتيازات موهومى براى نژاد بنى اسرائيل قائل بودهاند ، و متاسفانه بعد از گذشتن هزاران سال هنوز هم آن روحيه بر آنها حاكم است ، و در واقع منشا پيدايش كشور غاصب اسرائيل نيز همين روح نژاد پرستى است .