2 - اعتقاد به شفاعت انعكاسى از جامعههاى عقب مانده و فئوداليته است .
3 - اعتقاد به شفاعت موجب تشويق به گناه و رها كردن مسئوليتها است .
4 - اعتقاد به شفاعت يك نوع شرك و چندگانه پرستى و مخالف قرآن است ! 5 - اعتقاد به شفاعت مفهومش دگرگون شدن احكام خداوند و تغيير اراده و فرمان او است ! ولى بطورى كه خواهيم گفت همه اين ايرادها از آنجا ناشى شده كه شفاعت را از نظر مفهوم قرآنى با شفاعتهاى انحرافى رائج در ميان عوام مردم اشتباه كردهاند .
از آنجا كه اين مساله هم در جهت اثبات ، و هم در جهت نفى ، داراى اهميت ويژه اى است بايد بطور مشروح از مفهوم شفاعت - فلسفه شفاعت - شفاعت در عالم تكوين - شفاعت در قرآن و حديث - شفاعت و مساله توحيد و شرك در اينجا بحث كنيم تا هر گونه ابهامى در زمينه آيه فوق و ساير آياتى كه در آينده در زمينه شفاعت با آن برخورد خواهيم كرد بر طرف شود .
1 - مفهوم واقعى شفاعت
كلمه « شفاعت » از ريشه « شفع » بمعنى ( جفت ) و « ضم الشيء الى مثله » گرفته شده ، و نقطه مقابل آن « وتر » به معنى تك و تنها است ، سپس به ضميمه شدن فرد برتر و قويترى براى كمك به فرد ضعيفتر اطلاق گرديده است و اين لفظ در عرف و شرع به دو معنى متفاوت گفته مىشود :
الف - شفاعت در لسان عامه به اين گفته مىشود كه شخص شفيع از موقعيت و شخصيت و نفوذ خود استفاده كرده و نظر شخص صاحب قدرتى را در مورد مجازات زيردستان خود عوض كند .
گاهى با استفاده از نفوذ خود يا وحشتى كه از نفوذ او دارند .