[ سوره البقرة ‹ 2 › : آيه 26 ]
إِنَّ اللَّه لا يَسْتَحْيِي أَنْ يَضْرِبَ مَثَلًا ما بَعُوضَةً فَما فَوْقَها فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَيَعْلَمُونَ أَنَّه الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَيَقُولُونَ ما ذا أَرادَ اللَّه بِهذا مَثَلًا يُضِلُّ بِه كَثِيراً وَيَهْدِي بِه كَثِيراً وَما يُضِلُّ بِه إِلَّا الْفاسِقِينَ ‹ 26 ›
ترجمه :
26 - خداوند از اينكه مثال ( به موجودات ظاهرا كوچكى مانند ) پشه و حتى بالاتر از آن بزند شرم نمىكند ( در اين ميان ) آنها كه ايمان آوردهاند مىدانند حقيقتى است از طرف پروردگارشان ، و اما آنها كه راه كفر را پيمودهاند ( اين موضوع را بهانه كرده ) و مىگويند منظور خداوند از اين مثل چه بوده است ؟ ! ( آرى ) خدا جمع زيادى را با آن گمراه و عده كثيرى را هدايت مىكند ولى تنها فاسقان را با آن گمراه مىسازد .
شان نزول :
جمعى از مفسران از ابن عباس در شان نزول نخستين آيه فوق چنين نقل كردهاند : هنگامى كه خداوند در آيات گذشته پيرامون منافقين ، دو مثال براى آنها بيان كرد ( مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ ناراً . . . - و - أَوْ كَصَيِّبٍ مِنَ السَّماءِ . . . )
منافقين گفتند خداوند برتر و بالاتر از اين است كه چنين مثالهايى بزند ، و از اين راه در وحى بودن قرآن اظهار ترديد كردند ، در اين موقع آيه فوق نازل شد و به آنها پاسخ گفت .
بعضى ديگر گفتهاند : هنگامى كه در آيات قرآن ، مثلهايى به « ذباب » ( مگس ) و « عنكبوت » نازل گرديد ، جمعى از مشركان اين موضوع را بهانه قرار داده زبان به انتقاد گشودند و مسخره كردند كه اين چگونه وحى آسمانى است