كارشكنى استفاده مىنمايند .
گاهى مؤمنان راستين را كه با اخلاص تمام ، سرمايه مختصرى را در راه خدا انفاق مىكردند مورد استهزاء قرار مىدادند ، چنان كه قرآن مىگويد :
الَّذِينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فِي الصَّدَقاتِ وَالَّذِينَ لا يَجِدُونَ إِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ سَخِرَ اللَّه مِنْهُمْ وَلَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ : « آنها كه مؤمنان با اخلاص را به خاطر انفاقهاى ( كوچك اما بىريا ) مسخره مىكنند ، خداوند آنها را استهزا مىكند و عذاب دردناكى در انتظارشان است ( توبه - 79 ) .
و گاهى در انجمنهاى سرى خود تصميم مىگرفتند ، كمكهاى مالى خود را از ياران رسول خدا ص به كلى قطع كنند ، تا از اطراف او پراكنده شوند ، چنان كه در سوره منافقان آمده است هُمُ الَّذِينَ يَقُولُونَ لا تُنْفِقُوا عَلى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّه حَتَّى يَنْفَضُّوا وَلِلَّه خَزائِنُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ وَلكِنَّ الْمُنافِقِينَ لا يَفْقَهُونَ : « آنها مىگويند كمكهاى مالى خود را از كسانى كه نزد پيامبرند قطع كنيد تا از پيرامون او پراكنده شوند ، بدانيد خزائن آسمان و زمين از آن خدا است ، ولى منافقان نمىدانند » ( سوره منافقون آيه 7 ) .
گاهى تصميم مىگرفتند كه پس از بازگشت از جنگ به مدينه ، دست به دست هم بدهند و با استفاده از يك فرصت مناسب ، مؤمنان را از مدينه بيرون كنند و مىگفتند : لَئِنْ رَجَعْنا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الأَعَزُّ مِنْهَا الأَذَلَّ : « اگر به مدينه باز گرديم ، عزيزان ، ذليلان را بيرون خواهند كرد » ! ( منافقون - 8 ) .
و زمانى هم به بهانههاى مختلف از قبيل جمعآورى محصولهاى كشاورزى از شركت در برنامههاى جهاد ، خوددارى كرده و در شديدترين لحظات ، پيامبر ص را تنها مىگذاشتند ، و در عين حال وحشت داشتند كه پرده از رازشان برداشته شود و رسوا گردند .
به خاطر همين موضعگيريهاى بسيار خصمانه ، در آيات زيادى از قرآن ،
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 102
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٠٢