و اعمال آنها بيان مىكند .
توضيح اينكه : اسلام در يك مقطع خاص تاريخى خود با گروهى روبرو شد كه نه اخلاص و شهامت براى ايمان آوردن داشتند و نه قدرت و جرأت بر مخالفت صريح .
اين گروه كه قرآن از آنها به عنوان « منافقين » ياد مىكند و ما در فارسى از آنها تعبير به « دورو » يا « دو چهره » مىكنيم در صفوف مسلمانان واقعى نفوذ كرده بودند ، و خطر بزرگى براى اسلام و مسلمين محسوب مىشدند ، و از آنجا كه ظاهر اسلامى داشتند ، غالبا شناخت آنها مشكل بود ، ولى قرآن نشانههاى دقيق و زنده اى براى آنها بيان مىكند كه خط باطنى آنها را مشخص مىسازد و الگويى در اين زمينه بدست مسلمانان براى همه قرون و اعصار مىدهد .
نخست تفسيرى از خود نفاق دارد مىگويد : « بعضى از مردم هستند كه مىگويند به خدا و روز قيامت ايمان آوردهايم در حالى كه ايمان ندارند » ( * ( وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّه وَبِالْيَوْمِ الآخِرِ وَما هُمْ بِمُؤْمِنِينَ ) * ) .
آنها اين عمل را يك نوع زرنگى و به اصطلاح تاكتيك جالب ، حساب مىكنند : « آنها با اين عمل مىخواهند خدا و مؤمنان را بفريبند » ( * ( يُخادِعُونَ اللَّه وَالَّذِينَ آمَنُوا ) * ) .
« در حالى كه تنها خودشان را فريب مىدهند اما نمىفهمند » ( * ( وَما يَخْدَعُونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَما يَشْعُرُونَ ) * ) .
آنها با انحراف از راه صحيح و صراط مستقيم ، عمرى را در بيراهه مىگذرانند تمام نيروها و امكانات خود را بر باد مىدهند و جز ناكامى و شكست و بدنامى و عذاب الهى بهره اى نمىگيرند .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 93
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٩٣