ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 79

خدا ( ص ) را به همراه خود آورده‌اند و مردم همان گونه كه مىبينيد به طرف زن رسول خدا ( ص ) به سرعت مىروند . احنف گفت : آنان براى مطالبهء خون عثمان به طرف تو آمده‌اند ، در حالى كه خود آنان مردم را بر عثمان شوراندند و خونش را ريختند و سوگند به خدا ، آنان را در وضعى مىبينم كه از موقعيتى كه پيش گرفته‌اند ، دست برنخواهند داشت تا اين كه ما بين ما عداوت بيندازند و خونهاى ما را بريزند و سوگند به خدا ، گمان مىكنم اگر تو كه امروز والى بصره هستى و مردم بصره همراه تواند ، حركت نكنى و آنان را دفع نكنى ، آنان با تو چنان ستيزه جويى خواهند كرد كه تو از دفع آن ناتوان خواهى بود . پس با اين مردم حركت كن و بر آنان سبقت نما پيش از آنكه در يك خانه با يكديگر روياروى شويد كه در آن موقع مردم به آنان مطيعتر از تو خواهند بود . عثمان گفت : رأى صحيح همين است ، ولى من شرّ و شروع به جنگ را دوست نمىدارم و عافيت و سلامت مردم را بيشتر مىخواهم تا نامهء امير المؤمنين ( ع ) و رأى او به من برسد تا به دستور آن حضرت عمل نمايم . پس از احنف بن قيس ، حكيم بن جبلة العبدى از بنى عمرو بن ربيعه آمد و عثمان مضمون نامهء طلحه و زبير را براى او بيان نمود . حكيم بن جبله نيز مانند احنف بن قيس به او پاسخ داد . حكيم به عثمان گفت : اجازه بده من با مردم به سوى آنان ( اصحاب جمل ) حركت كنم . اگر در اطاعت امير المؤمنين ( ع ) وارد شدند كه اين امريست مطلوب و اگر نپذيرفتند با آنان مقابله به مثل مىكنم . عثمان به او گفت : اگر نظر من اين بود ، خودم به سوى آنان حركت مىكردم . حكيم گفت : آگاه باش ، به خدا سوگند ، اگر آنان پس از ورود به اين شهر به تو هجوم بياورند ، دلهاى مردمى فراوان به طرف آنان تمايل مىنمايد و از اين مقام كه دارى تو را بر كنار خواهند كرد ، و تو داناترى . عثمان پيشنهاد او را نپذيرفت . ( 1 ) ابو مخنف مىگويد : وقتى كه خبر نزديكى و