ترجمهء خطبهء صد و هفتادم
در لزوم پيروى از حق در موقع قيام دليل 1 با اين سخنان با يكى از عربها صحبت فرمود كه جمعى از بصره او را موقعى كه آن حضرت به بصره نزديك شده بود ، به حضور آن حضرت فرستاده بودند ، تا نظر مبارك امير المؤمنين عليه السلام براى آنان در بارهء اصحاب جمل معلوم شود و شبهه از دلهاى آنان بر طرف گردد . 2 آن بزرگوار وضع خود را در رابطه با اصحاب جمل چنان توضيح داد كه آن مرد عرب بر حق بودن آن حضرت را در مقابل آنان فهميد . 3 سپس حضرت به آن عرب فرمود : بيعت كن با من . عرب چنين پاسخ داد : من فرستادهء قومى هستم و كارى انجام نمىدهم مگر به سوى آنان برگردم . 4 آن امام المتقين چنين فرمود : اگر آن كسانى كه پشت سر تو قرار گرفتهاند ، تو را به عنوان طلايه دارى كه جاهاى نزول باران را پيدا كند فرستاده بودند و تو برمىگشتى و جاهاى گياهان و آب را به آنان اطلاع مىدادى ، و آنان با تو مخالفت كرده و به نقاط بىآب و خشك حركت مىكردند ، چه مىكردى 5 گفت : آنان را رها مىكردم و رو به جايى مىرفتم كه روييدنىها و آب دارد . 6 حضرت فرمود : بنا بر اين ، دستت را دراز كن و