حقيقت را بايد در نظر بگيريم كه فلسفهء ظهور حضرت بقية اللَّه ( عج ) همانند فلسفهء بعثت انبياء و رسولان الهى عليهم السلام است ، همان گونه كه منظور از برانگيخته شدن انبياء و رسولان الهى ابلاغ دستورات خداوندى و نصب مشعل فروزان هدايت بر سر راه كاروانيان بشريت است ، و امّا اين كه بشريت با چه كميت و كيفيت از آن ابلاغ و ارشاد و مشعل هدايت نتيجه گيرى خواهد كرد و تا چه مدتى بستگى به آگاهى و تعقل و فعاليتهاى وجدانى و اراده و تصميم و اختيار خود مردم دارد .
خاتم رسولان محمد مصطفى صلى اللَّه عليه و آله و سلم نهايت تلاش را در راه ابلاغ رسالت و ارشاد مردم صورت داد و به اين وسيله حجت را از طرف خداوند اتمام فرمود تا آن جا كه براى هيچ كسى جاى عذر تراشى نماند . با اين حال ، اين خود مردم هستند كه بايد عقل و وجدان خود را براى گرديدن در مسير كمال راه بيندازند و به هدف اعلاى حيات خود نايل گردند . و اين مطلب را مىدانيم كه طولانى يا كوتاه بودن مدت ابلاغ و اجراى رسالت ، ضررى بر اصل آن وارد نمىسازد . دوران رسالت حضرت خاتم الانبياء عليه السلام 23 بوده است . و در اين مدت كم مشعل فروزان دين جاودانى اسلام را در جوامع بشرى نصب فرمود و رفت ، در صورتى كه براى انجام چنين كارى بعضى از پيامبران ديگر دو ، بلكه سه برابر مدت مزبور به فعاليت رسالت پرداختند و گسترش و عمق نتيجهء كار آنها بسيار كمتر و با كيفيت محدودتر از نتيجه كار پيامبر اسلام بوده است . اگر مدت رسالت حضرت نوح عليه السلام را در نظر بگيريم كه چند صد سال بوده است ، با اين حال شعاع فعاليت آن حضرت چه قدر اندك بوده است ، مسئله ما حل مىشود . حال ، دوران امامت و حكومت الهى حضرت مهدى ( عج ) نيز چنين است كه مقصود اصلى ابلاغ رسالت انسانى - الهى است ، اگر چه در طى ساليانى محدود باشد . بله ، مطابق منابع اسلامى ، حكومت آن حضرت فراگير همهء جوامع انسانى روى زمين مىگردد و عدل و داد و حقبينى و حقگرايى سراسر روى زمين را مىگيرد ، در صورتى كه در دورانهاى ديگر
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 299
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٢٩٩