آرى ، بيان چنان حقيقت لطيفى تنها از او ساخته است ، زيرا هويت درخت زندگى براى او آشكار بود ، لذا طعم ميوهء آن را كه مرگ است ، به خوبى چشيده بود . تفسيرى كه براى كيفيت خاصّ مرگ براى هر يك از افراد بشرى به نظر مىرسد ، اينست كه بدانجهت كه زندگى هر يك از افراد بشرى با نظر به هزاران خصوصيات عضوى داخلى و خارجى و مختصات روانى ، مذهبى ، اخلاقى و رسوبات تأثير از حقوقها و فرهنگها و همچنين اندوختههاى حافظه اى و طرز تفكرات و فعاليتهاى عناصر درونى و هدفگيرىها و غير ذلك يك حقيقت مخصوص با طعمى مخصوص و علايقى مشخص مىباشد ، لذا مرگ هر كس به علاوهء پديدههاى عام آن براى همهء انسانها ، داراى كيفيت خاصى نيز مىباشد ، به قول مولوى :
مرگ هر يك اى پسر همرنگ اوست
پيش دشمن ، دشمن و بر دوست ، دوست
آنكه مىترسى ز مرگ اندر فرار
آن ز خود ترساند از آن هوش دار
روى زشت توست نى رخسار مرگ
جان تو همچون درخت و مرگ برگ
اين احساس خصوصيت در پديدهء مرگ را ، در يك درجهء بسيار بالا ، در خدايابى شخصى هم مىتوان شهود كرد . سعدى مىگويد :
چنان لطف او شامل هر تن است
كه هر بنده گويد خداى من است
11 ، 12 - إتَّقُوا الله فى عِبادِه وَبِلادِه ، فَإِنَّكُمْ مَسْئُولُونَ حَتَّى عَنِ الْبِقاعِ وَالْبَهائِم . أَطيِعُواْ الله وَلا تَعْصُوه وَإِذا رِأَيْتُمُ الْخَيْرَ فَخُذُوا بِه ، وَإِذا رَأَيْتُمُ الْشَّرَّ فَأَعْرِضُوا عَنْه ( براى خدا تقوى بورزيد ، زيرا شما در بارهء بندگان و شهرها و اراضى و جانداران مسئوليد . . . )