ترجمهء خطبهء صد و هفتاد و پنجم
اين خطبه در بارهء پند و نزديكى امير المؤمنين عليه السلام به رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم است 1 اى مردمى كه مورد غفلت نيستيد و اى رهاكنندگان دستورات الهى كه مسئوليد 2 ، چه شده است كه شما را از خدا گريزان و به سوى غير خدا راغب مىبينم 3 گويى آن چهارپايانيد كه شبان آنها شبانگاه آنها را به چراگاهى آلوده به و با و آبشخورى درد خيز ببرد 4 و جز اين نيست كه آن چهار پايان [ مانند گوسفندان ] تا مدتى علف خورانده مىشوند در حالى كه نمىدانند مقصود از آن تغذيه و فربه ساختن آنها چيست . اگر به آنها نيكويى شود يك روز خود را همهء روزگار عمر خود پندارند ، و سير شدنشان را همهء مرام و مقصدشان . 5 سوگند به خدا ، اگر بخواهم ، در باره خروج و دخول و همهء شئون زندگى هر يك از شما ، خبر مىدهم ، 6 و لكن مىترسم در بارهء من به جهت مقايسه با رسول خدا ( ص ) كفر بورزيد . 7 آگاه باشيد ، من اين گونه اسرار را به كسى كه مورد اطمينان است ، ابلاغ مىنمايم 8 و سوگند به خدايى كه رسول خدا ( ص ) را بر حق انتخاب نمود و او را بر تمام مخلوقات برگزيد ، سخن نمىگويم مگر راست . 9 آن رسول گرامى