تفسير عمومى خطبهء صد و پنجاه و هشتم
2 ، 6 - أرسله على حين فترة من الرّسل و طول هجعة من الأمم و انتقاض من المبرم ، فجاء هم بتصديق الَّذى بين يديه و النّور المقتدى به ( خداوند پيامبر عظيم الشأن اسلام را در دوران انقطاع وحى و رسولان و در امتداد خواب امّتها و در تاريكى [ جهالتها ] فرستاد . در آن هنگام اصول و قوانين حيات سعادتمندانهء انسانها ( دين ) شكسته بود . آن رسول گرامى با تصديق آنچه پيش رو داشت [ كتابهاى الهى آورده بود ] ، و با نورى كه از آن پيروى مىشود ، براى آن مردم مبعوث شد .
پيامبر اسلام محمد بن عبد الله صلَّى الله عليه و آله و سلم در دوران فترت وارد جامعهء بشرى گشت و همهء كتابهاى آسمانى و پيامبران الهى را تصديق فرمود .
آيات شريفهء قرآنى در موارد متعددى به تصديق پيامبر اسلام و ايمان او به پيامبران الهى گذشته و كتابهاى منحرف نشدهء آنان تصريح فرموده است . از آن جمله : * ( وَأَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْه مِنَ الْكِتابِ ) * - ( 1 ) ( و ما كتاب را بر حق به تو فرستاديم در
هامش
( 1 ) . المائده ، آيه 48 و البقرة ، آيه 41 و 91 و 97 و 98 و 101 و آل عمران ، آيه 3 و 50 و 81 و الانعام آيه 92 .