روى زمين آمده است .
بديهى است كه اگر دين با امور زندگى دنيوى كارى نداشت ، توصيه و تأكيد كتاب الهى دين ( قرآن ) در بارهء مبارزه با فساد ، چه اخلاقى و چه حقوقى معقول نبود ، زيرا مردم معمولا زشتى و وقاحت فساد در روى زمين را مىفهمند و مىدانند كه زندگى با فساد و افساد امكانپذير نيست .
اين توهم كه دستور دين براى مبارزه با فساد يك قضيهء عقلى را بازگو مىكند ، توهمى است بى جا ، زيرا عمدهء عاملان فساد و پيروان آنان ، كار خود را فاسد نمىدانند و حتى بر مبناى خودخواهى گمان مىكنند كه كار شايسته اى انجام مىدهند ما در طول تاريخ با صدها تفسير و توجيه باطل در بارهء فساد و مفسدين روياروى هستيم كه به وسيلهء آنها خود را تبرئه مىكنند و چه بسا كه پليديها و خونريزيها و حقكشىهاى خود را مبارزه با فساد مىنامند دين مىگويد : تشخيص فساد و مفسد مانند تشخيص ديگر واقعيات ، با عقول و فطرتهاى ناب است نه با آنان كه اگر همهء بشريت را به نابودى بكشانند ، خود را حامى حق تلقى مىكنند .
2 . دستور اكيد به سبقتجويى به خيرات
مانند : يك - * ( وَلِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ ) * ( براى هر كسى هدفى است كه رو به آن حركت مىكند . شما به خيرات سبقت بجوييد . ) ( 1 ) دو مسئلهء مهم در اين آيهء شريفه وجود دارد : الف - كلمهء « خيرات » شامل همهء انواع نيكىها است اعم از خير فردى ، اجتماعى ، مادى ، معنوى ، و دنيوى و اخروى . اگر كسى گمان كند كلمه « خيرات » تنها شامل خيرات
هامش
( 1 ) . البقرة ، آيه 148 .