در نهج البلاغه در چند مورد ، يمين و شمال به هر راه و سمت خارج از صراط مستقيم آمده است : 1 - أليمين و الشّمال مضلَّة و الطَّريق الوسطى هى الجادّة . . . ( 1 ) ( راست و چپ گمراه كننده است و طريق وسط ( صراط مستقيم ) جادهء حقيقى است . ) 2 - أرسله بالضّياء . . حتّى سرّح الضّلال عن يمين و شمال ( 2 ) ( خداوند پيامبرش را با نور فرستاد . . . تا اين كه آن حضرت گمراهى را از راست و چپ بر كنار نمود . ) 3 - و من أخذ يمينا و شمالا ذمّوا إليه الطَّريق و حذّروه من الهلكة ( 3 ) ( و كسى كه به راست و چپ بزند مورد سرزنش قرار دهند و او را از هلاكت بر حذر بدارند ) در بارهء افراط و تفريط و حدّ معتدل در زندگانى ، مباحثى در مجلد 13 از صفحهء 127 تا صفحه 132 و در مجلد چهاردهم ص 143 و 144 و در مجلد هفدهم از ص 78 تا ص 79 مطرح شده است ، مىتوانيد به آنها مراجعه فرماييد . 4 ، 7 - فلا تستعجلوا ما هو كائن مرصد ، و لا تستبطئوا ما يجيء به الغد . فكم من مستعجل بما إن أدركه ودّ انه لم يدركه و ما أقرب اليوم من تباشير غد ( شتاب نكنيد براى رسيدن به چيزى كه آماده و در صدد وصول به شما است ، و دير تلقى نكنيد آنچه را فردا از راه مىرسد . پس چه بسا شتابزده اى براى بدست آوردن چيزى كه اگر آن را دريابد ، آرزو خواهد كرد كه اى كاش ، آن را در نمىيافت . )