تحولات شديداً مقاومت مىكند و نمىگذارد حيات انسانى را دستخوش فساد و تباهى بسازد .
قسم دوم - تحولاتى است كه بر ضرر حيات فردى و اجتماعى تمام نمىشود ، لذا يا به نفع انسان بروز مىكند و يا حالتى جديد به وجود مىآورد كه نه بر ضرر انسان تمام مىشود و نه بر نفع او . چون اين تحولات بطور مستقيم روى موضوعات انجام مىگيرد ، لذا مشمول آن نوع دگرگونىها مىگردد كه بر مبناى تغيّر در موضوعات بجريان مىافتد .
مانند دگرگونى در غذاها ، دواها ، مسكنها ، وسائل نقليه و زندگى در مناطق قطبى كه موجب محاسبهء اوقات عبادات مانند نماز و روزه با ساعات مىباشد ، نه طلوع و غروب آفتاب . مثلًا و بطور كلى دگرگونىهاى مستند به تغييرات در موضوعات در صورتى كه موضوعات از طرف قانونگذار اسلامى مشخصاً تعيين نشده باشد ، موجب دگرگونى در احكام مىشود و اشكالى از اين جهت وجود ندارد ، همانطور كه در مباحث قبلى گفتيم .
3 - اصول ثابته در صيانت ذات در « بايستگىها » ى حيات معقول تكاملى .
بايستگىهاى « حيات معقول تكاملى » همان واجبات و محرمات اوليه است كه در دين كلَّى إلهى مقرر شده است ، مانند عبادات و اعتقادات عقلانى سالم كه با احكام فطرت هماهنگ مىباشند و همچنان برقرار كردن ارتباطات سالم با انسانها و تكاپوى مستمر براى آماده كردن زمينه براى به فعليت رسيدن استعدادهاى مثبت خود و ديگران .
4 - اصول ثابته در صيانت ذات ، در « شايستگىها » ى حيات طبيعى .
اين اصول انتخاب طرق و وسائل شايسته براى حيات طبيعى را مقرر مىدارد ، مانند استفاده از غذاها و پوشاكهاى بهداشتى و تهيهء مسكن مطابق نظم حيات طبيعى اصيل و همچنين تنظيم حيات خانوادگى و اجتماعى و برخوردارى از مواد و امور پاكيزه اى كه خداوند متعال آنها را براى بندگانش آماده فرموده است .