ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 250

تحتهم موضوع ، و معايش تحييهم . . . » ( سپس خداوند رسولان و انبياى خود را بسوى مردم فرستاد تا پيمان فطرى آنان را كه [ در بارهء خداشناسى و قرار گرفتن در مسير حيات تكاملى ] به مرحلهء عمل برسانند و آن نعمتهاى خداوندى را كه فرزندان آدم ( ع ) فراموش كرده‌اند بيادشان بياندازند و حقائق الهى را به آنان تبليغ نمايند و نيروها و فعاليتهاى عقول را در آنان به فعليت و جريان بيندازند و نشان بدهند به آنان آيات قدرت خداوندى را آنچه كه در آسمان مرتفع و گهوارهء زمين كه زير پايشان گسترده و طرق معاشى كه آنان را احياء كند . ) 2 - محمد بن يعقوب كلينى از پيامبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم نقل مىكند كه آن حضرت در حال نيايش با خدا چنين عرض كرد : أللَّهمّ بارك لنا في الخبز فانّه لو لا الخبز ما صلَّينا و لا صمنا و لا أدّينا فرائض ربّنا ( 1 ) ( خداوندا ، نان ما را مبارك فرما ( وسائل معيشت ما را مختل مساز و ما را به تهيهء آنها موفق فرما ) زيرا اگر نان نباشد ( وسائل بعد مادى ما تنظيم نشود ) نه نماز مىخوانيم و نه روزه مىگيريم و نه واجبات پروردگارمان را به جاى مىآوريم ) صراحت اين روايت در ضرورت توجه به دو بعد مادى و معنوى انسان و حكم اولى و ثابت آن دو هيچ نيازى به شرح و توضيح ندارد . 3 - از رسول خدا و امام موسى بن جعفر عليهما السلام نقل شده است : اعمل لدنياك كأنّك تعيش أبدا و اعمل لأخرتك كأنّك تموت غدا ( 2 ) ( چنان در بارهء نيازهاى دنيوى خود عمل كن كه گويى هميشه و براى ابد زنده خواهى ماند ، و چنان براى تأمين آخرتت بكوش كه گويى فردا خواهى مرد . ) 4 - رواياتى در بارهء تقسيم اوقات شبانه روزى آمده است كه معصومين عليهم السلام دستور مىدهند انسان مسلمان و عاقل اوقات شبانه روزى خود را به چند قسمت تقسيم