كه روزهايى را سپرى فرموده است كه آن راز مخفى براى خود او گشوده شود ، نه براى مردم جامعه . يك احتمال ديگر در تفسير و توجيه جملهء آن حضرت بر مبناى همان است كه ابن ميثم بحرانى و ابن ابى الحديد متذكر شده‌اند كه منظور آن حضرت موقع قتل او و بقيهء خصوصيات آن بوده است ، نهايت امر ، ضرورى بود كه اين مسئله را در نظر بگيرند كه آگاهى و علم امير المؤمنين عليه السلام به شهادتش و حتى آگاهى آن بزرگوار به خصوصيات شهادتش ، هيچ منافاتى با اعتقاد آن حضرت به استمرار اختيار مطلق خداوندى در محو و اثبات كه در معتقدات شيعه با نظر به آيهء مباركهء * ( يَمْحُوا الله ما يَشاءُ وَيُثْبِتُ وَعِنْدَه أُمُّ الْكِتابِ ) * ( 1 ) ( خداوند آنچه را بخواهد محو مىكند و آنچه را بخواهد اثبات مىكند و امّ الكتاب در نزد او است . ) ثابت شده و با نام « بدا » ، مصطلح شده است ، ندارد .

معناى « بدا » آن نيست كه بعضى از عاميان گمان كرده‌اند كه : آشكار شدن چيزى كه براى خدا مخفى بوده است بلكه معناى « بدا » عين معناى آيه مباركه است كه در بالا آورديم . مىتوان گفت : هيچ اصل و قانونى براى اثبات سلطهء مطلقه و اختيار مطلق خداوندى مانند « بدا » نيست كه اثبات مىكند كه خداوند متعال - * ( يَسْئَلُه مَنْ فِي السَّماواتِ وَ ) * ( 2 ) ( خداوند در هر زمانى كارى انجام مىدهد ) -