نافرمانى كرده است كه بزرگتر از آن معصيت بوده استو سوگند به خدا ، اگر آن عيبجو خدا را با گناه بزرگ نافرمانى نكرده و گناهى كوچك انجام داده باشد ، جرئت او به ابراز عيب مردم گناهى است بزرگتر .
اى بنده خدا ، در اظهار عيب هيچكس در بارهء گناهى كه مرتكب شده است ، شتاب مكن ، زيرا شايد كه براى او بخشيده شده باشدو براى خود در بارهء معصيت كوچك احساس امان مكنشايد كه براى همان معصيت كوچك معذب خواهى گشتپس هر كسى از شما كه به عيب ديگرى اطلاعى پيدا كرده است ، به جهت اطلاعى كه از عيب خود دارد از ابراز آن خوددارى نمايدو شكر و سپاسگزارى براى محفوظ ماندن از خطا او را از توجه به آن چه كه ديگرى به او مبتلا شده است ، منصرف بسازد .
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 97
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٩٧