راه خدا آنها را انفاق نمىكنند ، بشارت بده آنان را به عذابى دردناك ) اين گونه جملات را مىگفت : كه اين يك اصل است كه چون من اميرم ، من داراى ثروتم هر چه را بخواهم انجام مىدهم نه تنها تبعيد نمىشد ، بلكه در مدينه بعنوان يك مقام عالى در جامعهء اسلامى دست به كار مىشد ، ولى با اين فرض ديگر ابو ذر غفارى در تاريخ ثبت نمىگشت و منشاء اميد براى انسانها نبود .
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 25
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٢٥