را بيدار مىسازد و سپس اوصياى وى آن را به تفصيل بيان كرده و نشر مىدهند .
* * * اگر بگويند : اصولًا اين گفتارها از وظيفهء اصلى و اساسى پيامبر خارج است و يك امر واجبى بر وى نيست ! پس چرا پيامبر ما به اين اسرار اشاره كرد تا با خطرهايى روبهرو شود و چرا مانند انبيا و اديان ديگر سكوت اختيار نفرمود ؟
مىگويم : اسرار و مصالح فراوانى در اين امر وجود دارد . اصولًا ما نبايد اسلام را با اديان ديگر مقايسه كنيم براى اين كه اسلام دينى است جاودانى و تكامل و رشد همهجانبهء بشريت را به عهده دارد و لازم است كه در معجزات و آيات خود طورى باشد كه همهء مردم را در همهء قرون و اعصار ، به تفكر وادار سازد . معجزات محسوس آن ، تودههاى موجود در زمان پيامبر را هدايت مىكند و بايستى براى گروههاى دگرانديش آينده هم معجزاتى داشته باشد كه با افكار آنان نيز سازگار باشد تا به نور هدايت منور گردند .
بدون شك دانشمندان اروپايى ، امروز با گفتن معجزاتى از قبيل حرف زدن سوسمار ! و شكسته شدن سنگ يا انشقاق قمر - و امثال اينها از معجزات پيامبر صلى الله عليه و آله - هدايت نمىشوند . ولى آنها اگر در قرآن مجيد تدبر و تفكر نمايند و مثلًا آياتى را ببينند كه مىگويد مسئلهء زن و مرد و ناموس تلقيح مخصوص حيوانات نيست ، بلكه در عالم نبات و جماد نيز وجود دارد - چنان كه قرآن مىفرمايد : « وَأَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ » « 1 » و « وَمِنْ كُلِّ شَىءٍ خَلَقْنا زَوْجَيْن » « 2 » - از اين مسئله كاملًا به تعجب افتاده و با تحسين كامل آن را به عنوان مصدق رسالت پيامبر ما مىگيرند ، بدون آن كه به
هامش
( 1 ) . حج ، آيه 5 : و از هر نوع گياهان زيبا مىروياند .
( 2 ) . الذاريات ، آيه 49 : همه چيز را دو صنف آفريدهايم .
در جاى ديگر آمده است كه بادها تلقيح كننده « وَأَرْسَلْنا الرِّياحَ لَواقِحَ » هستند و اين مسئله را علم امروز ثابت مىكند و نقش حساس و اساسى بادها را در تلقيح نباتات روشن مىسازد . ( خ )