ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 66

إخوة بررة متحابين فى اللَّه ، متواصلين ، متراحمين . . . ( 1 ) ( شنيدم امام صادق عليه السلام را كه به يارانش مىفرمود : به خدا تقوى بورزيد ، برادرانى نيكوكار به يكديگر باشيد ، ( براى جلب مصالح و خيرات و دفع مضار ) با يكديگر بپيونديد و دلسوز براى يكديگر باشيد ) . همين مضمون را كليب صيداوى نيز از امام صادق عليه السلام نقل كرده است . در روايتى ديگر از امام صادق عليه السلام چنين آمده است : يحقّ على المسلمين الاجتهاد فى التّواصل و التّعاون على التّعاطف و المواساة لأهل الحاجة و تعاطف بعضهم على بعض حتى تكونوا كما أمر اللَّه عزّ و جلّ : « * ( رُحَماءُ بَيْنَهُمْ ) * » ( 2 ) ( حق است بر مسلمانان كه در پيوستن و مشاركت و تعاون براى بوجود آوردن عواطف انسانى و مواساة براى نيازمندان تا همان گونه باشند كه خداوند فرموده است : « مهربانانى در ميان خودشان » . همچنين روايات وارده در ضرورت و مطلوبيت مشاركت و تشكل جمعى براى رفع نيازمنديهاى جامعه در اشكال گوناگون در ابواب مختلف احاديث و فقه اسلامى فراوان است ، مانند « يد اللَّه مع الجماعة » و « الجماعة رحمة » ( دست خدا با مردمى است كه مجتمع و متشكل شده‌اند ) و ( اجتماع و تشكل رحمت است ) . ششم - مقدارى از آيات و روايات در مبغوضيت و گناه بودن تفرق و پراكندگى آمده است كه با كمال وضوح دلالت بر لزوم مشاركت و همكارى و هميارى در زندگانى مىنمايند . نمونه اى از آيات مبارك چنين است : * ( وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ الله جَمِيعاً وَلا تَفَرَّقُوا وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ الله عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ . ) * ( آل عمران آيهء 30 ) ( چنگ بزنيد همگى به طناب خداوندى و پراكنده نشويد و نعمت خداوندى را كه به شما عنايت فرموده است به ياد بياوريد كه شما دشمنانى بوديد ، ميان دلهاى شما الفت بوجود آورد . . . ) و بديهى است كه هيچ تفرقه و پراكندگى مضرتر و زيانبارتر از تشتت و اختلاف و تفرقه در هموار ساختن مسير زندگى تصور نمىشود . * ( وَلا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ ) * ( الانفال آيهء 46 ) ( و با همديگر به نزاع و خصومت نپردازيد كه دچار