پيش از همه چيز بايد بدانيم مقصود از مبانى فرهنگى لازم براى مشاركت چيست اگر بخواهيم اين مبانى را بطور خلاصه در نظر بگيريم ، بايد بگوئيم : مجموع مبانى مذهبى ، اخلاقى ، سياسى ، و حقوقى و روحيهء جمعى و خوشبختانه از ديدگاه اسلام همهء مبانى مزبور كه ما آنها را در اين مبحث تحت اصطلاح بسيار متداول فرهنگ جمع آورى نموديم ، مىتواند انگيزه و عامل محرك مشاركت همهء مردم در كارهاى اجتماعى بوده باشند . اگر بخواهيم مختصات بايستهء زندگى اجتماعى انسانها را طبقه بندى نماييم ، قطعى است كه مشاركت و هماهنگى همهء افراد و گروه‌هاى مجتمع در كارهاى اجتماعى در طبقه و درجه اول قرار مىگيرد . اين قضيّه كه مشاركت و هماهنگى مردم يك جامعه اسلامى در تحقق بخشيدن به رفع نيازهاى زندگى اجتماعى تكليفى است قطعى ، جاى هيچ گونه ترديد نيست . ما براى اثبات اين تكليف با اهميت ، دلائلى قاطع در منابع اسلامى مىبينيم : يكم - دلايل مستقيم كه مردم را به مشاركت دسته جمعى براى بوجود آوردن مصالح زندگى اجتماعى دستور مىدهد ، مانند : * ( تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوى وَلا تَعاوَنُوا عَلَى الإِثْمِ وَالْعُدْوانِ ) * ( المائده آيهء 2 ) ( هميارى و مشاركت براى بوجود آوردن نيكى و تقوى نماييد و هميارى و مشاركت نكنيد در راه بوجود آوردن گناه و عداوت ) . دوم - دلائلى است كه ضرورت اهميت دادن به مجتمع اسلامى و مصالح آن را بازگو مىكند ، مانند : من أصبح و لم يهتمّ بأمور المسلمين فليس بمسلم ( 1 ) ( كسى كه صبح كند و اهتمامى به امور مسلمانان نداشته باشد ، مسلمان نيست . ) اين تكليف ضرورى اجتماعى به جهت بزرگى و پيچيدگى و داراى ابعاد متنوع امور مسلمين ، از قدرت يك فرد برنمىآيد ، لذا بديهى است كه كارها و خدمات اجتماعى با مشاركت و هماهنگى مردم بايد انجام بگيرد .