ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 325

( چگونه شما كفر به خدا مىورزيد در حالى كه شما مردگانى بوديد كه خدا شما را احياء كرد و سپس شما را مىميراند و سپس شما را زنده مىكند و سپس به سوى او برمىگرديد ) در اين آيهء شريفه نيز خداوند متعال از كفر ورزيدن نهى مىفرمايد و سؤال توبيخى مىكند كه شما چگونه كفر مىورزيد با اين كه جريان زندگى و مرگ ( جريان اين دو پديده را در عرصهء هستى مشاهده مىكنيد ) هدف از اين آيهء شريفه اينست كه شما با مشاهدهء پديده اى از جريان واقعيات آن چنان كه هستند ، بايستى به پرهيز از كفر و پذيرش ايمان روى بياوريد . * ( قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَالأَرْضِ أَمَّنْ يَمْلِكُ السَّمْعَ وَالأَبْصارَ وَمَنْ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَمَنْ يُدَبِّرُ الأَمْرَ فَسَيَقُولُونَ الله فَقُلْ أَ فَلا تَتَّقُونَ ) * ( 1 ) ( بگو به آنان كيست كه شما را از آسمان و زمين روزى مىدهد و كيست كه شنوايى و چشمان را در اختيار دارد و كيست كه زنده را از مرده و مرده را از زنده بيرون مىآورد و كيست كه امر ( هستى ) را تدبير مىنمايد . آنان خواهند گفت : « خدا » . به آنان بگو با اين حال آيا تقوى نمىورزيد ) اين آيهء شريفه نيز از نظاره بر جريان هستى و درك آن ، لزوم تقوى را كه عبارت است از « صيانت تكاملى ذات » بوسيلهء عمل به « بايدها و شايدها » اثبات مىفرمايد . آيهء 30 از سورهء الأنبياء درك و شناخت توسعهء كيهان بزرگ از يك مادهء بسته و بيان اين كه منشاء همهء جانداران آب است . به لزوم ايمان تذكر مىدهد : از آيهء 45 تا آيهء 50 از سورهء الفرقان مقدارى از نظم و آيات الهى را در عرصهء هستى بيان نموده سپس مىفرمايد تبهكاران كه اكثريت مردم را تشكيل مىدهند با اين كه مىبايست با مشاهدهء اين نظم و آيات شكر گذار باشند ، كفران ورزيدند در آيهء 7 و 8 از سورهء شعراء نظم و آيه بودن آنچه را كه در روى زمين مىروياند ، متذكر مىشود كه مىبايست مردم با توجه به آن ايمان بياورند ، ولى با نظر به هوى پرستىها و استكبارى كه دارند خود را از ايمان