بيان مىكند و تصريح مىنمايد كه اين سقوط ناگهانى و به يكباره نبوده است ، و اين يك جريان قانونى روانى است كه صفات جا گرفته در روان آدمى مانند عدالت و شرافت ، و يا بالعكس صفات زشت و عادات بد به تدريج رو به زوال مىروند . ( 1 ) آن گاه منتفى شدن محبت بسيار عالى براى كمال را كه عشق حقيقى ناميده مىشود گوشزد مىكند و مىگويد : آن محبت عالى و هيجاناتى كه داشت همانند ريشه اى كه تدريجا خشك مىشود رو به زوال مىرود و در نتيجه آن فضيلت عالى انسانى نيز به جهت زوال علتش رو به زوال مىرود . و اگر آن محبت عالى را معلول آن فضيلت انسانى و الا بدانيم ، طبيعى است كه با از بين رفتن آن فضيلت كه علت آن محبت است ، محبت مزبور نيز از بين خواهد رفت . و بدين ترتيب مىتوان مسائل بعدى را كه در ابيات مطرح گشته است تفسير نمود . با تفسير علمى عدالت كه يكى از اساسىترين حقايق ارزشى است ، مىتوان همهء حقايق اخلاقى را نيز مورد توضيح علمى قرار داد . براى تبيين بيشتر به دو مثال ديگر از حقايق ارزشى مىپردازيم :