ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 270

مقصود ما در اين مبحث از تعريف ، به آن معناى حقيقى نيست كه در منطق كلاسيك « حد تام » ناميده مىشود ( 1 ) . بلكه نوعى توضيح و تفسير است براى فهم و درك مباحث علوم و ارزشها كه متأسفانه مدتى است كه بعضى از مغرب زمينىها آن دو را از يكديگر جدا كرده و عده اى از مشرق زمينىها را بدنبال خود به راه انداخته‌اند . پيش از ورود به بررسى مباحث مربوط به تفسير و توضيح مزبور دو مقدمه را متذكر مىشويم : مقدمهء يكم - براى آشنايى با معناى علم قبلا بايد متوجه شويم كه در ميان انواع فعاليتها و پديده‌هاى مغزى دو پديده بيش از همهء آنها به يكديگر نزديكترند . اين دو پديد عبارتند از : 1 - درك . 2 - علم . درك به معناى مطلق دريافت است اعم از دركهاى ابتدائى و استمرارى . ( 2 ) چنان كه اعم است از دريافت علمى ( كه حتما معلوم از طرف نفس يا « من » در اين نوع دريافت مورد اشراف قرار مىگيرد ) و از دريافتهاى محض كه