قوانين و اصول آن . البته يك مسئله وجود دارد و آن اينست كه بدانجهت كه محدوديتهاى علم كه با نظر به تحقيقى كه در اين كتاب ملاحظه كرديم كه از جوانب گوناگونى آن را احاطه كرده است [ و هيچ راهى هم براى گريز از آن محدوديتها وجود ندارد ] مىتوان گفت : اگر كسى نتوانست از عظمت قوانين علمى كه با روشنترين وجه قانونمندى و نظم شگفت انگيز جهان هستى را اثبات مىكند به ما وراء الطبيعه برسد ، حد اقل بايد بداند كه با اين علوم كه ما به وسيلهء آنها با دو بال ( تماشاگرى و بازيگرى ) با واقعيات ارتباط برقرار مىنماييم دست از تكبر و نخوت و خودخواهىهاى نابكارانه برداريم و با كمال فروتنى كارهاى خود را با همين علوم و معارف كه محصول تماشاگرى و بازيگرى ما در جهان هستى است ادامه بدهيم و آنچه را كه نمىبينيم انكار نكنيم و آنچه را كه از حيطهء دانشهاى محدود ما بيرون است مورد اهانت و سخريه قرار ندهيم كه اين كار بهترين دليل حقارت ما و ناآگاهى ما از عظمت جهان هستى است .
حادثه دوم - كنفرانس و انك اور كانادا است كه در همين سال تشكيل شد و ما مباحث مربوط به اين كنفرانس را مشروحا در قسمت اول مورد بررسى قرار داديم ، مراجعه فرماييد .
دانشها و ارزشها و اشتراك آنها در مجراى قوانين علمى تعريف موضوع و مسئله و ديدگاه و قانون علمى
مىبايست نخست ما تعريفى در بارهء موضوع علمى بياوريم و سپس به تعريف مسئله و ديدگاه و قانون علمى بپردازيم . بدانجهت كه هدف اصلى ما از اين مباحث تعميم موضوع علمى بر همهء موضوعات قابل درك براى ذهن و نفس آدمى به عنوان واقعيات معلوم مىباشد لذا تعريف و مباحث مربوط به موضوع علمى را پس از تعريف و مباحث مربوط به « مسئله و ديدگاه و قانون علمى » مطرح مىكنيم .