تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 126

مساهمون:

ص١٢٦
مىكشاند ، و دشمن تفريطگر كه عداوت با من ، او را هم بسوى غير حق ( باطل ) مىكشاندو بهترين مردم از نظر تشخيص و وضع روحى در بارهء من ، صنف متوسط و معتدل است كه افراط و تفريط نمىكند ، شما طرف اين گونه مردم را بگيريدو همواره با سواد اعظم ( متن جمعيت ) باشيد ، زيرا دست خدا با جمعيت استو از جدايى و پراكندگى بپرهيزيدزيرا كسى كه از مردم كنار گرفت و تنها گشت ، او از آن شيطان خواهد بود ، چنان كه گوسفندى كه از گله كنار گرفت و تنها شد ، نصيب گرگ مىگرددآگاه باشيد ، هر كس كه مردم را به شعار خوارج دعوت كند او را بكشيد اگر چه زير اين عمامهء من باشد . زيرا جز اين نيست كه آن دو شخص حكم شدند براى آنكه احياء كنند آنچه را قرآن احيا كرده و بميرانند آنچه را كه قرآن ميرانده استو احياى آنچه كه قرآن احياء كرده است عبارتست از اجتماع و اتفاق كلمهء همهء مسلمانان در بارهء آنو ميراندن آن عبارتست از جدايى و پراكندگى از آنپس اگر قرآن ما را بسوى آنان بكشد ، ما از آنان تبعيت خواهيم كردو اگر آنان را به طرف ما بكشد از ما تبعيت خواهند كرداى مردمى كه پدر مباد مر شما را ، من براى شما شرّى نياوردمو شما را در كار خودتان فريب ندادمو امر را بر شما مشتبه نكردم جز اين نيست كه رأى اكثريت ( يا چشمگيران ) شما بر اين قضيه قرار گرفت كه ما دو مرد را انتخاب كنيم ، و ما از آن دو پيمان گرفتيم كه از قرآن تجاوز نكنندآن دو مرد از قرآن تجاوز نموده گمراه شدندو حق را رها كردند با اين كه آن را مىديدندهواى آنان با ظلم بود و با همان هوا حركت كردندو ما پيش از آنكه آن دو حكم اقدام به كار حكميت نمايند استثناء كرده بوديم و گفته بوديم در حكميت بمقتضاى عدالت و نيت حق رفتار كنند و در صورتى كه رأى باطل صادر كنند و حكم ظالمانه نمايند ، رأى و حكم آن دو پذيرفته نخواهد گشت .
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 126 | محمد تقي جعفري