ترجمه خطبهء صد و بيستم
در اين خطبه فضيلت خود را بيان نموده و مردم را موعظه مىنمايد ( سوگند به خدا ، من براى تبليغ رسالتهاى خداوندىو اتمام وعده هاو كلمات تعليم شده امو در نزد ما اهل بيت است ابواب حكمو روشنائى همهء اموربدانيد كه طرق دين يكىو راههاى آن در مجراى اعتدال استهر كس راههاى دين را پيش بگيرد و در آن مسير گام بردارد ، به حقيقت و حمايتگران آن لاحق گردد و به غنيمت برسدو هر كس كه توقف كند و از حركت در آن راهها امتناع بورزد گمراه گردد و عاقبت كار پشيمان شودبراى روزى عمل كنيد كه ذخيرهها براى آن روز اندوخته مىشود و « درونىها در آن روز آشكار مىگرددو هر كسى كه عقل فعلى و حاضر او نتواند سودى به حال او داشته باشد ، عقلى كه از او بر كنار و غايب است . از سود بخشى براى او ناتوانتر خواهد بودو بپرهيزيد از آتشى كه حرارتش سخت استو ژرفاى آن دورو زينتش آهنو آشاميدنى آن زردابى است [ بس ناگوار ] آگاه باشيد زبان صالحى كه خداوند براى يك انسان عنايت فرمايد كه انسان آن زبان صالح را در ايجاد سعادت براى مردم به كار ببرد ، براى او بهتر است از مالى كه آن را به كسى ارث بگذارد كه سپاسش را بجاى نياورد .