ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 201

3 - * ( وَاصْبِرْ وَما صَبْرُكَ إِلَّا بِالله وَلا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ ) * ( 1 ) ( و صبر كن و نيست صبر تو مگر به يارى خدا [ در راه خدا ] و براى وضع آنان اندوه مخور ) 4 - * ( وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَالْعَشِيِّ . . . ) * ( 2 ) ( به صبر وادار كن نفس خود را با مردمى كه پروردگارشان را در صبحگاه و شامگاه مىخوانند ) دو - اندوه و حسرت خوردن پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم در بارهء جهل و دورى مردم زمان خود از رشد و كمال انسانى و بى اعتنائى آنان به رسالت انسانساز آن بزرگوار و علاقهء شديدى كه به ادامهء جاهليت نشان مىدادند . از آن جمله 1 - * ( أَ فَمَنْ زُيِّنَ لَه سُوءُ عَمَلِه فَرَآه حَسَناً فَإِنَّ الله يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ وَيَهْدِي مَنْ يَشاءُ فَلا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَراتٍ إِنَّ الله عَلِيمٌ بِما يَصْنَعُونَ ) * ( 3 ) ( آيا كسى كه عمل [ ناشايستش ] براى او آراسته و آن را زيبا مىبيند [ بهتر است يا كسى كه اعمال صالحه انجام مىدهد ] خداوند متعال گمراه مىكند كسى را كه مشيتش به آن متعلق شود و به همين ترتيب هدايت مىكند كسى را كه بخواهد ، پس جان تو از حسرتها در بارهء گمراهى آنان از كالبد بدن بدر نرود [ خود را براى تبهكاريهاى آنان مكش ] خداوند متعال مىداند آنچه را كه عمل مىكنند . ) تبصره - در بعضى از مباحث اين مجلدات اشاره اى به تفسير تعلق مشيت