ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 180

مجلد هشتم از ص 257 تا 261 و مجلد نهم صفحهء 35 و مجلد دهم از صفحه 24 تا صفحه 27 پيرامون معيشت و اقتصاد و بطور خاص در بارهء رزق ( روزى ) مطرح شده است و مطالعه كنندگان محترم مىتوانند به آن مجلدات مراجعه فرمايند ، مضمون جملهء مورد تفسير در بارهء رزق همان است كه در قرآن مجيد در چند مورد آمده است . از آن جمله - * ( أَ هُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنا ) * ( 1 ) ( ما معاش آنان را در اين زندگانى دنيا در ميانشان تقسيم نموديم ) و در آيات فراوانى عطاى رزق مستقيما به خدا نسبت داده شده است ، مانند زنده كردن و ميراندن - * ( الله الَّذِي خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ) * ( 2 ) ( خداوند است كه شما را آفريده سپس بشما روزى داده ، سپس شما را مىميراند و سپس زنده مىگرداند ) و همان گونه كه در آن مباحث متذكر شديم اين گونه آيات شريفه منافاتى با لزوم فعاليت براى بدست آوردن معاش و روزى ندارد ، چنان كه مىفرمايد : * ( وَجَعَلْنَا النَّهارَ مَعاشاً ) * ( 3 ) ( و ما روز را براى كسب معاش قرار داديم ) * ( فَإِذا قُضِيَتِ الصَّلاةُ فَانْتَشِرُوا فِي الأَرْضِ وَابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ الله ) * ( 4 )