ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 185

* ( بِالْغُدُوِّ وَالآصالِ ) * ( 1 ) ( و به خدا سجده مىكند هر كس [ و هر چيزى ] كه در آسمانها و زمين است با اختيار و با اكراه و سايه‌هاى آنان [ نيز به خدا سجده مىكند ] صبحگاهان و شامگاهان . ) 81 - * ( أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسالَتْ أَوْدِيَةٌ بِقَدَرِها فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَداً رابِياً وَمِمَّا يُوقِدُونَ عَلَيْه فِي النَّارِ ابْتِغاءَ حِلْيَةٍ أَوْ مَتاعٍ زَبَدٌ مِثْلُه كَذلِكَ يَضْرِبُ الله الْحَقَّ وَالْباطِلَ فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفاءً وَأَمَّا ما يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِي الأَرْضِ كَذلِكَ يَضْرِبُ الله الأَمْثالَ ) * ( 2 ) ( [ خداوند ] آبى از آسمان فرستاد و در آن دره‌ها به اندازهء خود به جريان افتاد پس سيل كف بر آمده اى بر خود حمل كرد و از آنچه كه در آتش براى بدست آوردن زينت يا متاعى حرارت مىدهيد كفى است مثل آن [ برآمده ] بدينسان خداوند حق و باطل را بيان مىدارد اما كف بفناء مىرود و اما آنچه كه براى مردم سودمند است در روى زمين مىماند بدينگونه خداوند مثلها را مىآورد . ) 82 - * ( وَالَّذِينَ صَبَرُوا ابْتِغاءَ وَجْه رَبِّهِمْ وَأَقامُوا الصَّلاةَ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَعَلانِيَةً وَيَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ أُولئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ . جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ وَأَزْواجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَالْمَلائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بابٍ . سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ ) * ( 3 ) ( و آنان كه در طلب وجه [ يا خواست ] پروردگارشان صبر كردند و نماز را بر پا داشتند و از آنچه كه به آنان روزى كرديم نهانى و آشكارا انفاق