ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 55

بوده است ، زيرا پيامبر اكرم به تنهائى براى خلوت كردن و مناجات با خدا به آن مكان مىرفته است ، لذا على القاعده و بنا بفرمودهء حضرت امير عليه السّلام زمان را به نحوى انتخاب مىفرموده است كه كسى او را نبيند و امّا اين كه ديدن امير المؤمنين پيامبر را در حراء براى پيامبر معلوم بوده است يا نه مىتوان گفت : قويترين احتمال اينست كه معلوم بوده است ، مخصوصا با نظر به اين كه پيامبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله مىخواسته است كه كسى او را در آن حال خلوت و مناجات نبيند . و لذا قاعدة مكان و زمان را مناسب آن اختفاء انتخاب مىفرمود و بعيد به نظر مىرسد كه مشاهدهء امير المؤمنين آن حضرت را در حراء مكرّر باشد ولى پيامبر آن را نداند . د - خصوصيّت بسيار عالى كه امير المؤمنين عليه السّلام را براى زندگى در خانهء شخصى پيامبر كه خود او و همسر عزيزه اش حضرت خديجه سلام اللَّه عليها در آن زندگى مىفرمودند ، مجاز ميكرد . ه - ديدن نور وحى و رسالت و استشمام بوى نبوّت ، اين امتياز در نزديكى آن دو بزرگوار به يكديگر در بارهء هيچ كسى نقل نشده است . و - فرمودهء پيامبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم بامير المؤمنين عليه السّلام كه آنچه را كه من مىشنوم ، تو نيز مىشنوى و آنچه را كه من مىبينم تو هم مىبينى ، جز اين كه تو پيامبر نيستى . . . دو - و لقد قبض رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه و آله و إنّ رأسه لعلى صدرى ، و لقد سالت نفسه فى كفّى ، فأمررتها على وجهى . و لقد ولَّيت غسله صلَّى اللَّه عليه و آله و الملائكة أعوانى ، فضجّت الدّار و الأفنية ، ملأ يهبط و ملأ يعرج ، و ما فارقت سمعى هينمة منهم ، يصلَّون عليه حتّى و اريناه فى ضريحه . فمن ذا أحقّ به منّى حيّا و ميّتا . . . ( 1 ) ( روح رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله از بدنش گرفته شد در حالى كه سر او بر روى سينهء من بود ، نفس مباركش در دست من جارى شد « بيرون