تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 315

مساهمون:

ص٣١٥
اوست شنوندهء سخن ، داناى راز ، روزى بخش زندگان ، مرجع همهء بازگشتها 214 يك بحث مختصر در باره علم خداوندى كه بىنياز از وجود معلوم است 215 لم ترك العيون فتخبر عنك ، بل كنت قبل الواصفين من خلقك 217 او قابل ديدن با چشمان ظاهرى نيست زيرا او ما فوق محسوسات است 217 لم تخلق الخلق لوحشة ، و لا استعملتهم لمنفعة ، و لا يسبقك من طلبت 220 اوست غنى مطلق جلّ جلاله 220 يكم - مخلوقات را براى دفع وحشت از خود نيافريده است 220 دوّم - خداوند سبحان مخلوقات را براى سود بردن نيافريده است 221 سوّم - كسى را كه بخواهى سبقت از تو نگيرد و هر كسى را كه گرفتى از دست تو فرار نتواند كرد 222 چهارم - كسى كه ترا معصيت كند از سلطهء تو نكاهد و كسى كه اطاعتت كند بر ملك تو نيفزايد 223 پنجم - كسى كه از قضاى تو به غضب در آيد نتواند امر تو را برگرداند و كسى كه از امر تو روى گردان شود ، بىنياز از تو نخواهد گشت 224 كل سرّ عندك علانية ، و كل غيب عندك شهادة 225 براى خداوندى كه محيط مطلق و عالم مطلق است نه رازى وجود دارد و نه غيبى 225 انت الابد فلا امد لك و انت المنتهى فلا محيص عنك و انت الموعد فلا منجى منك الَّا اليك 226 بار الها توئى كه ابديت از آن تست و توئى پايان همهء امور كه هيچ گريزى از تو نيست 230 نيازمند مطلق در اختيار غنى مطلق است 230 آيات مربوط به مبحث بالا 232 سبحانك ما اعظم شانك ، سبحانك ما اعظم ما نرى من خلقك . . . 236 هر مفهومى را به عنوان خدا فكر كنيد ، خدا بزرگتر از آن است 236 خدا و جهان و انسان از ديدگاه على ( ع ) 237 سخنان على ( ع ) در بارهء پروردگار بر چهار قسم اساسى 237 يكم - بيان اوصاف جمال و جلال 237 دوّم - بيان تجلَّى پذيرش اوصاف در درون 240 سوّم - سلب اوصاف مادّى از ذات ربوبى 240 چهارم - بيان روابط بين انسانها و پروردگار 241 1 - رابطه انس 243 2 - رابطه توكل منطقى 245