مطالب مربوط به اين ارتباط چنين است كه امير المؤمنين عليه السّلام همهء اجزاء و روابط موجوده در جهان هستى را آيات الهى تلقّى مىكند و مطابق دستورات اكيد قرآن ، به شناخت جهان توصيه مىنمايد . در بعضى از نيايشهاى نهج البلاغه اشاره به حقايق و پديده‌هاى عالم طبيعت مىنمايد مانند ) * اللَّهمّ ربّ السّقف المرفوع و الجوّ المكفوف . . . ( 1 ) ( پروردگارا ، اى خداى آسمان برافراشته ، و فضاى محدود و جمع آورى شده . . . ) مسلَّم است كه انسان حقايقى را كه در حال نيايش با اسناد به خدا متذكَّر مىشود ، عظمت آنها را گوشزد مىنمايد كه بدون درك هويّت و خواصّ آنها ، قابل درك نمىباشد و از نظر تكليف انسانى و امكان گرديدنهاى تكاملى ، اين دنيا را بهترين محلّ براى آدمى معرّفى مىنمايد . در سخنانى كه در پاسخ سرزنش كنندهء دنيا فرموده است ، اين جملات وجود دارد : إنّ الدّنيا دار صدق لمن صدقها و دار عافية لمن عرف عنها و دار غنى