ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 12

پيامبر بر ما انعام فرمود ، پيامبر پيشروى كه ما از او پيروى كنيم و رهبرى كه پشت سر او گام برداريم . سوگند به خدا ، آن قدر زره خود را پينه زدم كه از پينه زن شرم نمودم . گوينده اى به من گفت : آيا اين زره [ پر از پينه ] را دور نمىاندازى به او گفتم : دور شو از من ، مسافران شبرو در هنگام بامداد مورد ستايش قرار مىگيرند . ) الف - رابطهء پيامبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم با عوامل جالب و لذّت بخش دنيا همان ، رابطهء برخوردارى از وسيله در حدّاقلّ ممكن بود و آن عوامل نتوانست توجّه آن انسان كامل را بسوى خود جلب نمايد . ب - با داشتن قدرت بر جلب همه گونه عوامل جالب دنيا ، كه خود را به آن حضرت عرضه كرده بود ، بيش از همه خود را از آن عوامل دور ساخته بود . ج - آن بزرگوار هر چه را كه مبغوض و محقّر و ناچيز در بارگاه خداوندى بود [ از آن جمله تعلَّق به دنيا ] مبغوض و محقّر و ناچيز تلقّى نمود . د - تواضع در حدّ اعلا كه موجب شده بود غذا بر روى زمين مىخورد و مانند بردگان مىنشست و كفش و لباس خود را با دست خود وصله مىزد و به الاغ برهنه سوار مىشد . ( 1 ) ه - از زخارف ( زر و زيور مشغول كنندهء دنيا ) اعراض فرموده بود [ اين صفت در همين خطبه در صفحهء 226 نيز تذكَّر داده شده است . ] و - زندگى پيامبر اكرم با كمال وضوح عيوب و بدىهاى تعلَّق به دنيا را اثبات كرده است . نه - ابتعثه بالنّور المضيء ، و البرهان الجلىّ ، و المنهاج البادى ، و الكتاب الهادى ، أسرته خير أسرة ، و شجرته خير شجرة ، أغصانها معتدلة ، و ثمارها