ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 10

و أجاب داعى ربّه . فما أعظم منّة اللَّه عندنا حين أنعم علينا به سلفا نتّبعه ، و قائدا نطأ عقبه . و اللَّه لقد رقّعت مدرعتى هذه حتّى استحييت من راقعها . و لقد قال لى قائل : ألا تنبذها عنك فقلت : اغرب عنّى ، فعند الصّباح يحمد القوم السّرى ( 1 ) . ( پيروى كن از پيامبرت كه پاك و پاكيزه ترين مخلوقات بود ، درود خداوندى بر او و فرزندان او باد ، زيرا در آن وجود مقدّس است شايستگى تبعيّت براى كسى كه بخواهد تبعيّت نمايد و شايستگى انتساب براى كسى كه بخواهد خود را به او نسبت بدهد . و محبوبترين بندگان در نزد خدا كسى است كه از پيامبرش پيروى نمايد و از اثر او تبعيّت كند . از دنيا اندكى با اطراف دندانهايش خورد و دهانش را از غذاى دنيا پر نكرد . و التفاتى به دنيا نفرمود ، تهىگاه او از همهء اهل دنيا لاغرتر و شكم او گرسنه تر از همهء آنان بود . دنيا بر او عرضه گشت ، او از قبول آن امتناع ورزيد . [ وقتى كه ] دانست خداوند چيزى را مبغوض داشته است ، از آن چيز متنفّر گشت [ و وقتى كه ] دانست خداوند چيزى را تحقير فرموده است ، آن را تحقير نمود ، و چيزى را كه خداوند ناچيزش كرده است ، آن را ناچيز تلقّى نمود . و اگر در درون ما نبود مگر محبّت ما در بارهء چيزى كه مبغوض خداوندى است و يا تعظيم ما در بارهء چيزى كه خدا و رسولش آن را محقّر فرموده‌اند ، از حيث مخالفت با خدا و خصومت با امر خداوندى كفايت ميكرد . آن رسول گرامى صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم بر روى زمين غذا مىخورد و مانند برده مىنشست و كفش خود را با دستش مىدوخت [ وصله مىزد ] و با دست خود لباسش را پينه مىزد و بر الاغ برهنه سوار مىگشت و در پشت خود كسى ديگر را سوار ميكرد . و گاهى پرده اى از در خانه اش آويزان بود كه صورتهائى بر آن نقش شده بود ، به يكى از اعضاء خانواده اش دستور مىداد : آن پرده را از جلو چشمان من دور كن ، زيرا وقتى كه به آن مىنگرم ، دنيا و زر و زيورهاى