6 ، 11 - و نشهد ان لا إله غيره و انّ محمّدا عبده و رسوله ، ارسله بامره صادعا و بذكره ناطقا ، فأدّى امينا ، و مضى رشيدا ( و شهادت مىدهيم كه جز او خدائى نيست و به اين كه محمّد صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم بنده و رسول او است . خداوند او را با امر خود براى اظهار حقّ و گويايى ذكرش فرستاد . ( 1 ) او رسالت را با كمال امانت ادا كرد و در حدّ اعلاى رشد از اين دنيا رخت بربست . )

( 2 ) براى فهم اين معنى كه چرا أمير المؤمنين عليه السّلام دو شهادت اصلى را در سخنانش تكرار و به آن دو تأكيد مىنمايد ، بايد در نظر بگيريم كه اساسىترين پيمانى كه يك انسان رشد يافتهء الهى مىتواند با خود ببندد كه بر مبناى آن هرگز منحرف نشود ، دو شهادت است : اوّل - شهادت به يگانگى خداوند و نفى هر گونه معبود از عالم وجود است . دوم - شهادت به رسالت عظماى پيامبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله