ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 114

3 - * ( يَوْمَ تَرْجُفُ الأَرْضُ وَالْجِبالُ وَكانَتِ الْجِبالُ كَثِيباً مَهِيلًا ) * . ( 1 ) ( قيامت روزى است كه زمين و كوهها حركتى سخت مضطربانه ميكنند و كوهها به صورت ريگى به جريان در مىآيند . ) 4 - * ( يَوْمَ نَطْوِي السَّماءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ ) * . ( 2 ) ( روزى كه آسمان را مانند طومار مىپيچانيم . ) 5 - * ( السَّماءُ مُنْفَطِرٌ بِه كانَ وَعْدُه مَفْعُولًا ) * . ( 3 ) ( آسمان [ در روز قيامت ] از هول و رعب آن روز از هم مىشكافد ، وعدهء خداوند تحقّق يافته است . ) 6 - * ( يَسْئَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيامَةِ . فَإِذا بَرِقَ الْبَصَرُ . وَخَسَفَ الْقَمَرُ . وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ . يَقُولُ الإِنْسانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ ) * . ( 4 ) ( انسان مىپرسد : روز قيامت كى است [ روز قيامت ] موقعى است كه چشم خيره گشت . و ماه خسوف كرد . و آفتاب و ماه در گرفته شدن و تاريك گشتن يكى شدند . انسان در اين روز مىگويد : كجاست گريزگاه ) 7 - * ( إِنَّما تُوعَدُونَ لَواقِعٌ . فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ . وَإِذَا السَّماءُ فُرِجَتْ وَإِذَا الْجِبالُ نُسِفَتْ ) * . ( 5 ) ( جز اين نيست : آنچه كه بشما وعده شده است ، قطعا بوقوع خواهد پيوست . موقعى كه روشنائى ستارگان از بين رفت . و آسمان از هم شكافت . و كوه‌ها از جاى خود كنده شدند . ) 8 - * ( وَفُتِحَتِ السَّماءُ فَكانَتْ أَبْواباً . وَسُيِّرَتِ الْجِبالُ فَكانَتْ سَراباً ) * . ( 6 )